انرژی

انرژی

انرژی ، از زمانی که انسان‌های اولیه شروع به استفاده از انرژی کرده‌اند تا حال ، انرژی به انرژی‌های قدیمی و انرژی‌های نو تقسیم‌بندی می‌شود.
انرژی‌های قدیمی شامل: چوب ، زغال‌سنگ ، انرژی باد )برای کشتی‌های بادی( ، نفت و … می‌باشند.

انرژی‌های نو شامل: انرژی خورشید ، باد (برای ماشین‌های بادی امروزی) ، هیدروژن ، اتم ، انرژی هسته‌ای و … هستند.

این روزها همه صحبت از صرفه‌جویی در مصرف انرژی است و دانشمندان بیشترین تلاش خود را صرف پیدا کردن راه‌هایی برای به دست آوردن انرژی بیشتر و ارزان‌تر می‌کنند و از باد ، خورشید ، جزر و مد دریاها و انرژی موجود در اتمها نیز مدد می‌جویند. اما جالب است بدانید که همین دانشمندآن‌هم به‌سختی می‌توانند، تعریف دقیقی از انرژی ارائه کنند.

در حقیقت اگر انرژی را به‌صورت “کار ذخیره‌شده” یا “توانایی انجام کار” تعریف کنیم، توانسته‌ایم تا حدود زیادی تعریفی از انرژی ارائه نماییم. هرچند که این تعریف چندان جامع و کامل نیست. در حقیقت وجود ما و دنیای اطراف ما بدون وجود انرژی و حتی تبدیل آن به‌صورت‌های گوناگون امری محال است . لذا انرژی نه از بین می‌رود و نه به وجود می‌آید!

در تعریف انرژی می‌توانیم بگوییم که: انرژی توانایی انجام کار است. یعنی تمامی موجودات برای انجام کار باید غذا مصرف کنند تا این غذا به‌صورت انرژی در ماهیچه‌های آن‌ها ذخیره شود که در موقع لازم بتوانند از آن استفاده کنند. با پیشرفت و انقلاب تکنولوژیک تمامی دستگاه‌ها و ماشین‌ها به‌نوعی از انرژی‌های مختلف استفاده می‌کنند. مثلاً ماشین بنزین مصرف نکند برای ما نمی‌تواند کار انجام دهد یا یخچال انرژی الکتریکی مصرف نکند، نمی‌تواند عمل سرمایشی انجام دهد.

انرژی
انرژی

 

در حقیقت انرژی همواره از صورتی به‌صورت دیگر تبدیل می‌شود و همین امر کارها را به سرانجام می‌رساند. برای نمونه انرژی موجود در دریاچه‌های پشت سدها ، انرژی ارتفاعی است. خودروهای در حال حرکت ، مثل بسیاری از اشیا متحرک دیگر ، دارای انرژی حرکتی هستند. در کمان تیراندازی انرژی کششی نهفته است و در ابرهای باران زا نیز می‌توانیم انرژی الکتریکی را بیابیم. اما این انرژی کارآمد و مهم را چگونه اندازه‌گیری می‌کنند!؟

اندازه‌گیری انرژی ، بدون تردید اندازه‌گیری انرژی با توجه به اهمیت زیاد آن ، باید بسیار دقیق باشد، آن‌هم باارزش روزافزون انرژی ، که دنیا را دگرگون ساخته است. برای اندازه‌گیری انرژی واحدهایی وجود دارند که معروف‌ترین آن‌ها “کیلووات – ساعت” (KWh) است. میزان مصرف برق هر وسیله برقی خانگی را با همین واحد اندازه‌گیری می‌کنند.

منابع انرژی ما برای تأمین انرژی موردنیاز خود سه گروه انرژی را در اختیار داریم.

گروه اول ، مواد سوختی سنگواره‌ای ، از قبیل زغال‌سنگ ، نفت و گاز طبیعی هستند که بازمانده گیاهان و جانورانی می‌باشند که میلیون‌ها سال قبل می‌زیسته‌اند. جالب اینکه ، این منابع بسیار مهم انرژی ، که می‌توان از آن‌ها دارو و بسیاری از مواد مصنوعی ارزشمند دیگر را تهیه کرد، در حجم وسیعی سوزانده می‌شوند.

گروه دوم ، منابع انرژی تجدید شدنی است. مانند خورشید ، باد ، جزر و مد ، نیروی آب و گرمای محیط ، که بدون دخالت انسان خودبه‌خود تجدید می‌شوند و به محیط‌زیست نیز صدمه نمی‌زنند. متأسفانه استفاده چندانی از این‌گونه انرژی‌ها به عمل نمی‌آید.

گروه سوم نیز “مواد سوختنی هسته‌ای” مانند “اورانیوم” و “پلوتونیوم” هستند که انرژی عظیم و شگفت‌آوری را برای ما به ارمغان می‌آورند و این انرژی از هسته‌اتم به عمل می‌آید. از سوختن یک کیلوگرم زغال‌سنگ تقریباً هشت کیلووات ساعت حرارت به دست می‌آید، در صورتی که از یک کیلوگرم اورانیم ۲۳۰۰۰۰۰۰ کیلووات ساعت حرارت حاصل می‌شود. البته این انرژی در صورت استفاده نادرست خطرات غیرقابل باوری را به همراه می‌آورد.

انرژی را به‌صورت دیگر نیز دسته‌بندی می‌کنند. برای نمونه آن را به دو دسته انرژی اولیه و ثانویه تقسیم‌بندی می‌کنند. “انرژی اولیه” انرژی به دست آمده از موادی است که به‌طور طبیعی وجود دارند، که از جمله می‌توان از نفت خام ، گاز و زغال‌سنگ نام برد. در حالی که “انرژی ثانویه” آن دسته از انرژی‌هایی هستند که از ناقلان انرژی اولیه به دست می‌آیند. مانند جریان الکتریکی ، بنزین و مواد سوختنی گرمازا. متأسفانه ، هنوز علم انسان آنقدر پیشرفت نکرده است که از قسمت اعظم انرژی استفاده کند، زیرا تنها قسمت بسیار کوچکی از آن به‌صورت مفید به مصرف می‌رسد که از این مقدار کم ، بیشترین سهم به مصرف در لوازم‌خانگی اختصاص دارد و صنایع در ردیف دوم قرار دارند و وسایل نقلیه عمومی در ردیف کم‌مصرف‌ترین وسایل قرار دارند.