انقراض دایناسورها

 انقراض دایناسورها

برخلاف آنچه تاکنون تصور می‌رفته است ,عامل اصلی انقراض دایناسورها و هم عصرانشان شهاب‌سنگ معروف “چیکسولوب”* نمی‌باشد.

به اعتقاد برخی فسیل شناسان اصابت شهاب‌سنگ‌های متعدد به زمین, آتشفشان‌های مهیب و پرقدرت شبه‌قاره هند و نهایتاً تغییرات آب و هوایی در پایان دوره” کریتاسیوس” همگی در نابودی دایناسورها نقش داشتند.

بیش از ۶۵  میلیون سال پیش در اواخر دوره کریتاسیوس ,شهاب‌سنگ عظیم‌الجثه‌ای به قطر ۱۰ کیلومتر به زمین اصابت کرد.در اثر این اصابت حفره‌ای عظیم در دل زمین ایجاد شد که با استفاده از ابزارهای زمین‌شناسی وجود آن در یک کیلومتری زیر سطح زمین کشف شد .مکان این اصابت یاکوتان در پنینسولا واقع در مکزیکو بود.

 

 انقراض دایناسورها
انقراض دایناسورها

 

هنگامی‌که چیکسولوب به زمین اصابت کرد شوک عظیمی ناشی از انتقال انرژی به زمین به وجود آورد با این اتفاق  ۵.۰×۱۰۲۳ ژول انرژی تقریباً برابر با  ۱۰۰۰۰۰  گیگا تن تی ان تی انرژی آزاد شد. این مسئله یک سونامی عظیم در همه جهات به  وجود آورد که به‌خصوص جزایر کارائیب را به‌شدت در هم نوردید همچنین موجب بروز زمستان هسته‌ای شد که زمین را بر ای مهر و موم‌ها با ابر غلیظی پوشاند.

در اینجا بود که در دهه هفتاد میلادی نظریه انقراض دایناسورها توسط این شهاب‌سنگ از سوی فیزیکدانی به نام لوئیس آلوارز و پسرش والتر که یک زمین‌شناس بود مطرح شد .این نظریه به‌طور گسترده‌ای از سوی جوامع علمی با  استقبال روبرو شد و موردپذیرش قرار گرفت.بر اساس این نظریه  ایریدیوم تا پیش از اصابت چیکسولوب در زمین وجود نداشته است و توسط این شهاب‌سنگ به زمین آورده شده است.

اما  تحقیقاتی که به‌تازگی صورت گرفته است و با نمونه‌برداری از رسوبات اعماق دریا در محل اصابت چیکسولوب و نیز در تگزاس در طول رودخانه ” برازوس” و از صخره‌های عظیم‌الجثه در شمال مکزیکو نشان می‌دهد که چیکسولوب  به‌تنهایی نمی‌تواند عامل انقراض دایناسورها در کره زمین باشد چراکه اصابت این شهاب‌سنگ  ۳۰۰۰۰۰ سال پیش  از نابودی کامل حیات به زمین رخ داد که پس‌ازآن بسیاری از گونه‌های جانداران دریایی  سال‌ها به حیات خود ادامه می‌دادند.

بر اساس این تحقیقات حفره به‌جامانده از این شهاب‌سنگ تنها یکی از هزاران آثار باقیمانده از انواع مشابه خود بر روی کره زمین است و شاید چیکسولوب کوچک‌ترین و جز اولین سری از شهاب‌سنگ‌هایی باشد که حیات بر روی کره زمین را برای بیش از  ۵۰۰۰۰از بین برد.

در تمامی مکانه‌ای بالا محققین میکرو فسیل‌های موجود را موردبررسی قراردادند اما  هیچ‌گونه تأثیرات زیست‌محیطی که منجر به پدیده انقراض شود را نیافتند .به عبارتی هیچ‌گونه رابطه‌ای بین انقراض و اصابت چیکسولوب به زمین  وجود ندارد.درنهایت بزرگ‌ترین و آخرین ضربه نامشخص در ۶۵.۵ میلیون سال رخ داد و این فاجعه دوسوم از انواع گونه‌های  گیاهی و جانوری را به ورطه نابودی و انقراض کشاند. درواقع آن ضربه بود که باعث شد تا فلز ایریدیوم به کره زمین آورده شود و اکنون در همه سنگ‌ها و صخره‌ها در همه جای دنیا دیده شود. این خود از نشانه‌های آن ضربه کاری است که منجر به نابودی عصر خزندگان گردید.

به‌این‌ترتیب با کشف حلقه‌های گمشده داستان واقعی انقراض دایناسورها این داستان را می‌توان این‌گونه ادامه داد و به پایان برد که چیکسولوب علی‌رغم شدت و قدرت اصابت همراه با فعالیت‌های آتشفشانی بلندمدت و شدید در شبه‌قاره هند که طغیان‌های بازالتی به همراه داشت مقادیر بسیار انبوهی از گازهای گلخانه‌ای را به اتمسفر زمین متصاعد کرد  در طی یک دوره بیش از یک میلیون سال  با تغییرات جوی گونه‌های جانوری  را به پرتگاه نیستی سوق داد و درنهایت با سقوط دومین شهاب‌سنگ عظیم‌الجثه همه چیز به پایان رسید.

اما این داستان با یک سؤال به پایان می‌رسد و آن این است که رد پای آخرین شهاب‌سنگ عظیم‌الجثه را  در کدام نقطه این کره خاکی باید جستجو کرد؟  چیکسولوب در فرهنگ لغت مایا به معنای “رد پای شیطان” است که نام شهاب‌سنگ مربوطه نیز از آن اقتباس شده  است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.